دیپلماسی مجازی انقلاب اسلامی ایران در روابط بین الملل (با تأکید بر شبکه های اجتماعی

Document Type: Takhasosi

Authors

1 کارشناس ارشد روابط بین الملل/ دانشگاه آزاد اسلامی واحد قم

2 کارشناس ارشد علوم اجتماعی/ دانشگاه گیلان

Abstract

امروزه تعریف حیات بشر تغییر یافته و به دو بخش مجازی و حقیقی تقسیم شده است؛ به نحوی که فضای مجازی مبدل به جزء جدانشدنی زندگی مردم جهان معاصر گردیده است. در این میان، شبکه­ های اجتماعی با کارویژه گردش آزاد اطلاعات- به عنوان بستری جهت زیست مجازی آحاد ملت­ ها- مورد توجه حکومت­ ها قرار گرفته است که اهمیت این بستر، زمانی بهتر درک خواهد شد که بدانیم فضای مجازی در عصر معاصر، به عنوان یکی از مهم­ترین ابزار دیپلماسی عمومی در روابط بین­ الملل توسط حکومت­ ها جهت رسیدن به اهداف متنوع خود به کار گرفته می­ شود و از آن­جا که فضای مجازی و به طور خاص شبکه ­های اجتماعی بستر گردش آزاد اطلاعات را فراهم نموده ­اند، استفاده از این بستر ضروری می­ نمایاند.
از طرف دیگر، انقلاب اسلامی ایران به عنوان خیزشی با ابتنای فطری، بیشتر از هر حکومتی نیاز به نشر اهداف و آرمان­ های خود جهت تخاطب با مردم جهان را دارد و این در حالی است که جبهه مقابل انقلاب، حداکثر استفاده را از این عرصه جهت رسیدن به اهداف خود می ­نماید.
بر این اساس، پژوهش حاضر تلاش نموده است با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی صحت این فرضیه را ارزیابی نماید که فضای مجازی و- مشخصاً- شبکه­ های اجتماعی می ­تواند به عنوان یکی از ابزارهای دیپلماسی عمومی مورد توجه قرار گیرد و نیز راهکارهایی را به منظور استفاده حداکثری از این بستر در جهت نشر اهداف و آرمان ­های انقلاب اسلامی با جذب مخاطبان بین ­المللی در بستر شبکه ­های اجتماعی بررسی و ارائه نماید.

Keywords

Main Subjects


  1. ابراهیمی، نبی الله (1390). تأثیر شبکه ­­های اجتماعی و کانال­ های ماهواره ­ای در وقوع و تکوین انقلاب ­های عربی. مطالعات راهبردی. دوره14. شماره2. 134-111.
  2. استیونسن، نیک (1384). رسانه­ های جدید و جامعه اطلاعاتی: شیلر، کاستلز، ویریلیو و فمینیسم سایبر. ترجمه پیروز ایزدی.رسانه.شماره62: 120-87.
  3. ایمان، محمد تقی. و گلمراد  مرادی (1390). روش­ شناسی نظریه اجتماعی گافمن. جامعه­ شناسی زنان. سال 2. شماره2: 78-59.
  4. توانا،محمد علی. و محمود علی­پور (1394). اسلام سیاسی انقلاب ایران در فضای مجازی چندلایه و متکثر: رخ­ نمایی بر اساس تفاوت. پژوهش ­های سیاست اسلامی. شماره7: 62-37.
  5. تامپسون، جان (1380). رسانه­ ها و مدرنیته. ترجمه مسعود اوحدی. تهران: انتشارات سروش.
  6. حاجی­ زاده، جلال. و حسین هرسیج (1389). تبیین دموکراسی رایزنانه در اندیشه ­های فلسفی هابرماس. حکمت و فلسفه. سال6. شماره3: 94-75.
  7. حسن ­خانی، محمد (1384). دیپلماسی فرهنگی و جایگاه آن در سیاست خارجی کشورها. دانش سیاسی. دوره1، شماره2: 148-135.
  8. خانیکی، هادی. و حسین بصیریان جهرمی (1392). کنشگری و قدرت در شبکه ­های اجتماعی مجازی: مطالعه کارکردهای فیسبوک در فضای واقعی. علوم اجتماعی. شماره61: 80-46.
  9. خرازی آذر، رها. عاملی. سید حامد. و افسانه مظفری (1396). نقش تکنولوژی ­های نوین رسانه­­ ای در دیپلماسی رسانه­ای جمهوری اسلامی ایران. راهبرد اجتماعی فرهنگی. سال6. شماره22: 176-153.
  10. خرازی آذر، رها (1392). سایبر دیپلماسی در محیط هوشمند نوین رسانه ­ای. رسانه. سال24. شماره1: 74-61.
  11. راش، مایکل (1388). جامعه و سیاست. ترجمه منوچهر صبوری. تهران: انتشارات سمت.
  12. ریتزر، جورج (1388). نظریه ­های جامعه­ شناسی در دوران معاصر. ترجمه محسن ثلاثی. تهران: انتشارات علمی.
  13. ساداتی، سید نصرالله (1393). دیپلماسی رسانه­ ای و نقش آن در روابط بین ­الملل. رسانه. سال25، شماره3: 130-113.
  14. سلطانی­ فر، محمد. و لیلا خان­ زاده (1392). دیپلماسی رسانه­ ای جمهوری اسلامی ایران (فرصت ­ها، چالش ­ها، آسیب­ شناسی و راهبردها). مطالعات فرهنگ و ارتباطات. دوره14. شماره­22: 205-181.
  15. طباطبایی، سید محمد. سلیمی، حسین. و احسان موحدیان (1395). تأثیر سایبر دیپلماسی آمریکا بر دیدگاه کاربران ایرانی فضای مجازی (مورد مطالعه: سایت صدای آمریکا). مطالعات رسانه­ های نوین. سال2. شماره6: 163-123.
  16. عدلی­ پور، صمد. قاسمی، وحید. و سید احمد میرمحمدتبار (1393). تأثیر استفاده از شبکه اجتماعی فیسبوک بر اعتماد و مشارکت سیاسی جوانان. مطالعات فرهنگ و ارتباطات. دوره7. شماره1: 28-1.
  17. علیمی، محمود رضا. التیامی ­نیا، رضا. و علی حسینی (1392). بررسی نقش شبکه ­های اجتماعی و فضای مجازی در تحولات سیاسی خاورمیانه و شمال آفریقا. دانش سیاسی و بین ­الملل. سال2. شماره2. 98-75.
  18. کاستلز، مانوئل (1380). عصر اطلاعات، اقتصاد، جامعه و فرهنگ: قدرت هویت. ترجمه احد علیقلیان و افشین خاکباز. تهران: انتشارات طرح نو.
  19. کیویستو، پیتر (1380). اندیشه­ های بنیادی در جامعه ­شناسی. ترجمه منوچهر صبوری. تهران: نشر نی.
  20. گنجی ­دوست، محمد (1387). تحولات دیپلماسی در عصر اطلاعات. سیاست. دوره38. شماره1: 212-185.
  21. محسنیان‌ راد، مهدی (1382). ارتباط‌ شناسی. تهران: انتشارات سمت.
  22. نصرالهی، اکبر. حقیقی، محمد رضا. و فرزانه شریفی (1393). تأثیر فضای مجازی بر تحولات ارتباط سیاسی. مطالعات رسانه ­ای. دوره9. شماره3: 118-111.
  23. هادیان، ناصر. و افسانه احدی (1388). جایگاه مفهومی دیپلماسی عمومی. روابط خارجی. سال1. شماره3: 117-85.
  24. Castells, Manue (2009). Communcation Power. UK: Oxford University.
  25. Eriksson, Johan. and Giampieero Giacomoll (2006). International Relation and Security inthe Digital Age. New York: Routledge.
  26. Nye, Joseph (2011). The Future of Power. US: Public Affairs.
  27. Williamson, Martin (2010). British Foreign Policy in Cyberspace: At the Frontier of Diplomacy. UK: British international studies association.
  28. https://www.dreamgrow.com/world-map-of-social-networks/