Document Type : REVIEW PAPER

Author

Lecturer in Department of Islamic Jurisprudence and Education, University of Applied Science and Technology, Qom, Iran

025/p-l.2017.326

Abstract

The study and knowledge of the method of scientists in any science is of great importance; What is more, knowing this method allows researchers in any field to learn how to use the resources of that field and to do research and study and critique the findings of other scientists - with the accepted method and method of that field. In the meantime, the methodology of jurisprudence is also noteworthy. In general, the study of the scientific behavior of jurists shows that there are two methods, individualistic and collectivist, the first of which, during the inference, pays attention only to the individual and his circumstances; But the second method considers the individual as a member of a society and also considers the complex relationships and conditions that govern the society. Therefore, the main question of this research was what are the similarities and differences between individual jurisprudence and government jurisprudence? The answer to this question, which was examined by descriptive-analytical method, confirmed that individual jurisprudence and governmental jurisprudence are similar in some areas, such as the same resources, and different in others, such as pillars and categories. Also, the research findings showed that considering the current situation and the formation of the Islamic government, using the method of governmental jurisprudence is preferable to individual jurisprudence; In a way that can provide the theoretical foundations of the state, government and Islamic civilization.

Keywords

Main Subjects

1-    امام خمینی، سید روح الله.، (1373)، صحیفه نور، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
2-    همان.، (1421)، کتاب البیع، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
3-    همان.، (1410)، المکاسب المحرمة، قم: انتشارات اسماعیلیان.
4-    پایگاه اطلاع­رسانی مقام معظم رهبری، http://farsi.khamenei.ir/
5-    ابن منظور، محمدبن مکرم.، (1405)، لسان العرب، قم، نشر ادب حوزه.
6-    ابن فارس، احمد.، (1404)، معجم مقاییس اللغة، بتحقیق عبدالسلام محمد هارون، بیروت، عالم الکتاب.
7-    جوهری، اسماعیل­بن حماد.، (1990)، الصحاح (تاج اللغة وصحاح العربیة)، بتحقیق احمد عبدالغفور عطار، بیروت، دارالعلم للملایین.
8-    رشاد، علی اکبر.، انسداد اجتهاد معنا و مبنای اجتهاد، پژوهش حوزه، ش 12 (بی­تا).
9-    ذوالفقاری، محمد؛ سیدیان، سید مهدی.، فقه حکومتی؛ چیستی، چرایی، چگونگی، معرفت سیاسی، سال چهارم، اول (1391): 67-49.
10-  علیدوست، ابوالقاسم.، (1390)، فقه و مصلحت، تهران: سازمان انشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
11-  علیدوست، ابوالقاسم.، عشایری منفرد، محمد.، استناد فقهی به مذاق شریعت در بوته نقد، حقوق اسلامی، 22 (1388): 36-7.
12-  عندلیب، حسین.، جایگاه و نقش مبانی فقهی در مواجهه با پدیده جهانی شدن،مجموعه مقالات ششمین همایش بین­المللی ادیان توحیدی، 1393.
13-  عندلیب همدانی، محمد.، ستوده، حمید.، مذاق شریعت؛ جستاری در اعتبارسنجی و کارآمدی، فقه اهل بیت، 70-71 (1391): 141-106.
14-  فراهیدی، خلیل­بن احمد.، (1414)، کتاب العین، بتحقیق محمد حسن بکائی، قم: مؤسسة النشر الإسلامی.
15-  مشکانی سبزواری، عباسعلی.، فقه حکومتی؛ نرم ­افزار توسعه انقلاب اسلامی، مطالعات انقلاب اسلامی، 32 (1392): 118-97.
16-  نائینی، محمد حسین.، (1361)، تنبیه الأمة وتنزیه الملة، بتحقیق سید محمود طالقانی، تهران: شرکت سهامی انتشار.
17-  نجفی، محمد حسن.، (1392)، جواهر الکلام، بتصحیح محمود آخوندی، تهران: دار الکتب الإسلامیة.