Document Type : REVIEW PAPER

Authors

1 MA of Islamic Ethics, Faculty of Ethics and Education, Al-Mustafa International University, Qom, Iran

2 Lecturer in Department of Islamic Ethics, Faculty of Ethics, The Academic Institute for Ethics and Education, Qom, Iran

025/p-l.2015.263

Abstract

In this article we studied and avaluated ‘Manners of conversation from perspective of the Holy ‎Quran and the Prophet (Peace Be Upon Him)’. We studied the importance of dialogue and its ‎place in the Quran, emphasizing on its quality of being natural, various types of conversation ‎and harmful aspects of conversation.‎ The significance of this research was due to finding answers for the question put forward; that ‎is: Why do we, sometimes, face problem in the dialog and conversations with others? What are ‎the proper manners and rules? What are the principles set by the Quran in this regard? Which ‎practical method the Prophet (PBUH) used to adopt? What are harmful aspects and damages of ‎conversation?‎ Some of the results obtained in this study are : manners such as good speech, truthfulness, good ‎behavior, gentleness, humility, beneficence to family, people and needy ones, and avoiding ‎backbiting and talking loudly etc. are mentioned in Quranic verses and sayings of the Prophet ‎‎(PBUH). In debates, behaviors such as listening to the claims of the opponent, choosing the best ‎words, avoiding controversy, speaking softly, avoiding aggressiveness... are considered good. ‎As for the harmful aspects of dialogue, Quran and the holy Prophet (PBUH) condemn prattle, ‎talkativeness, flattery, backbiting, anger etc. The final result is that to reach an amicable, ‎efficient and pleasant conversation , one should follow the above mentioned rules and should ‎also stay away from the stated harmful aspects of dialogue.‎

Keywords

Main Subjects

  1. قرآن کریم.
  2. ابن‌بابویه قمی (شیخ صدوق)، ابوجعفر محمدبن على‌بن حسین.، (1404)، من لا یحضره الفقیه، چاپ دوم، قم: جامعة المدرسین‏.
  3. أبوزکریا النووی، یحیی‌بن شرف.، (1416)، شرح النووی على مسلم، تهران: المکتبة الإسلامیة.
  4. امام خمینی، روح الله؛ (1378)، چهل حدیث، چاپ بیستم، تهران: مؤسسه نشر آثار امام خمینی.
  5. همان؛ (1378)، شرح ‏حدیث‏ جنود عقل ‏و جهل، چاپ سوم، تهران: مؤسسه نشر آثار امام خمینی.
  6. تهرانی، مجتبی.، (1384)، اخلاق الهی، تهران: انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
  7. جوادى­ آملى، عبدالله.، (1378)، مبادى اخلاق در قرآن، چاپ دوم، قم: مرکز نشر اسراء.
  8. ج‍وه‍ری‌، اس‍م‍اع‍ی‍ل‌ب‍ن‌ ح‍م‍اد.، (1368)، ال‍ص‍ح‍اح‌ ال‍ل‍غ‍ة، ب‍ی‍روت‌: انتشارات ام‍ی‍ری.
  9. حسینی طهرانی، سید محمدحسین.، (1419)، رسالة لب اللباب، چاپ نهم،‌ تهران: انتشارات علامه طباطبایی.
  10. دهخدا، علی‌اکبر.، (1324)، لغت‌نامه دهخدا، تهران: دانشگاه تهران.
  11. دهقان، اکبر.، (1379)، هزار و یک نکته از قرآن کریم، تهران: مرکز فرهنگی درس‌هایی از قرآن کریم.
  12. طریحی، فخرالدین‌بن محمد.، (1375)، مجمع البحرین، به تحقیق سیداحمد حسینی اشکوری، تهران: المکتبة المرتضویه.
  13. عمید، حسن.، (1387)،‌ فرهنگ عمید (فارسی به فارسی)، تهران: انتشارات امیرکبیر.
  14. قائمی، علی.، (1370)، اخلاق و معاشرت در اسلام، تهران: انتشارات امیری.
  15. کراجکی، محمدبن علی.، (1357)، نزهة النواظر فی ترجمة معدن الجواهر، ترجمه شیخ عباس قمی، چاپ اول،‌ تهران: انتشارات اسلامیه‏ [بی‌تا].
  16. مجتبوى‏، سید جلال­الدین.، (1377)، علم اخلاق اسلامى،‏ چاپ چهارم، تهران: انتشارات حکمت.
  17. مجلسی، محمدباقر.، (1389)، بحارالأنوار، تهران: المکتبة الإسلامیة.
  18. محمدى رى­شهرى، محمد.، (1386)، میزان الحکمه، قم: سازمان چاپ و نشر دارالحدیث.
  19. مشکینی اردبیلی، علی‌اکبر.، (1361)، مصباح المنیر، چاپ اول، قم: انتشارات یاسر.
  20. مظفر، محمدرضا.، (1379)، المنطق، چاپ اول، تهران: نشر دارالتفسیر (اسماعیلیان).
  21. مکارم شیرازی، ناصر.، (1374)، تفسیر نمونه، چاپ اول، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
  22. نراقی، ملا احمد.، (1375)، معراج السعادة، چاپ سوم، قم: انتشارات هجرت.
  23. نراقی، ملا مهدی.، (1385)، جامع­ السعادات، ترجمه کریم فیضی، چاپ اول، قم: انتشارات آل‌محمد.